De Dolomieten in Noord Italië behoren tot één van onze favoriete reisbestemmingen. De combinatie van schitterende natuur, vaak goed weer, voortreffelijk eten en aardige veelal Duits sprekende mensen spreekt ons erg aan. Het feit dat wij binnen één jaar er al drie keer geweest zijn zegt natuurlijk genoeg.
Voor september 2026 hebben wij via de reissite ” Secret Escapes ” voor 1 week het (familie) Hotel ” Rudolf ” in Bruneck/Brunico geboekt. Dit is misschien wel het beste Hotel waar wij ooit geweest zijn !! Er was wat ons betreft niets te verzinnen wat tegenviel. Sterker nog: afscheidszoenen als dank van het personeel bij weggaan is iets wat je nog heel lang bijblijft.
Verder is er een heerlijk buitenzwembad inclusief whirlpool en een zeer grote ligweide met allerlei ligstoelen. Binnen beschikt het Hotel o.a. over een enorme wellness met zwembad en ook weer whirlpool, diverse sauna’s en lig- c.q. relaxruimtes. Voor degenen die nieuwsgierig geworden zijn is dit de link naar hun website:
Hotel am Kronplatz | Hotel Rudolf Reischach–Bruneck
Absoluut van harte aan te bevelen !
Uitzicht vanaf Hotel " Chalet Gerard "
Als er één fabelachtig uitzichtpunt in de Dolomieten is, dan is het wel vanaf het terras bij Hotel ” Chalet Gerard ” in Selva di Val Gardena. Van hier kijk je op één van de bekendste en mooiste bergen in de Dolomieten, t.w. de ” Langkofel ” of ” Sassolungo “. Het zicht op de Noordwand van deze berg is echt indrukwekkend.
Voor een impressie geven we je natuurlijk hierbij de link naar de site van het Hotel:
Al schommelend kijken naar de schitterende noordwand van de Langkofel
Aardpiramides op het Rittenplateau
Een wonderlijk natuurverschijnsel is te vinden op de Ritten, een plateau niet ver van Bolzano (hoofdstad van de Dolomieten), de zgn. Aardpiramides. Dit zijn hoge, kegelvormige leem- en kleikolomstructuren (aardpijlers) die vaak zijn bekroond met een groot beschermend rotsblok.
Ze zijn zo’n 10.000 jaar geleden ontstaan uit morenemateriaal (leem en stenen achtergelaten door gletsjers na de laatste ijstijd). Regen en erosie spoelen de zachtere ondergrond weg, terwijl de ondergrond direct onder een zware rotssteen gespaard blijft. Als de rots van de top valt, verdwijnt de piramide alsnog vrij snel.